که پیش رحمت عامش، برند نام گناه

ز روی زرد و لب خشک و چشم تر پیداست

نشان عشق چه حاجت بشاهدست و گواه

بکیش اهل حقیقت جز این گناهی نیست

مگر بیاری عشق ای حکیم ورنه بعقل

کسی نیافته برحل این معما، راه

چرامقیم حرم گشت شیخ جامه سپید