کجا باشند محتاج نگینی؟

شبان وادی دل، صد هزارش

ید بیضا بود در آستینی

سلیمان حشمتان ملک عرفان

بنازم ملک درویشی که آنجا

بود قارون گدای خوشه چینی

مگو این کافرست و آن مسلمان