ناز پرورد سرود شاعران شهر نیست

آنقدر ماند که رنگ آشنا بازد برنج

ور بکام دوست گردد گو: به شالیزار سرخ

قطره قطره خون ما را نوش جان سازد برنج

برخود از شعری که ((شیون)) سر کند نازد برنج