بزمی نتوانست بگیرد عطش از من

انگار پس پنجره پاییز دگر بود

چون باد من از غنچه دهانی نگذشتم

بی پرده گل بوسه ی تو چیز دگر بود

این جام تهی آمده لبریز دگر بود

شورم همه شهناز و عراقم همه عشاق

با باربدم ماتم شبدیز دگر بود