تو ماه باش و بتابان مرا که مهجوران

مکن که در شب گودالی ات فنا بکنند

هنوز گمشده ام در غبار دلتنگی

مکن که آینه ام را دوباره ها بکنند

پلنگ شیردلی در شبت رها بکنند

ببال در نفس بامدادی شیون

مباش سبزه که در خواب تو چرا بکنند...