چون این طرف دویدم چوگانش حمله آرد

لیک او گرفته حلقی ما را همی کشاند

بی دست و پا چو گویی سوی وییم غلطان

چوگان زلف ما را این سو همی دواند

سوی خودم کشاند این سر بگو کی داند

هر سو که هست مستم چوگان او پرستم

در عین نیست هستم تا حکم خود براند