خاک، خشکی می گرفت ازخون وخاکستر،اگر

تشنگی می کشت گل ها را اگر شبنم نبود

ابر اندوهت حجاب افتاد ورنه در نظر

اینقدر آینده ی خورشیدیان، مبهم نبود

جرعه ای از عشق در آب و گل آدم نبود

دشت، نیلی بود و سبزه خونچکان آهو دوان

در غزل ((شیون)) غزال واژه ای رامم نبود