حریف میکده تعریز می شد_اما من

ترا خطاب به نامی زنانه می کردم

غروب بود و غزل بود و غربت قایق

من آن میانه کنارت کرانه می کردم

به باغ چشم تو انگور دانه می کردم!

چه ریخت در جگرم دست غیرت افروزت؟

که سیل خون به دل تازیانه می کردم