چه ریخت در جگرم دست غیرت افروزت؟

من آن میانه کنارت کرانه می کردم

حریف میکده تعریز می شد_اما من

به باغ چشم تو انگور دانه می کردم!

که سیل خون به دل تازیانه می کردم

به جنگلی که خیال خدا پریشان بود

هزار شاخه ترا آشیانه می کردم