هزار شاخه ترا آشیانه می کردم

چه ریخت در جگرم دست غیرت افروزت؟

که سیل خون به دل تازیانه می کردم

به جنگلی که خیال خدا پریشان بود

نسیم بوسه نبود_از پرنده پرسیدم_

نوازش نفست را جوانه می کردم

از اینکه خواستنی تر کنم خیال ترا