گویمش مادر چه سنگین بود این باری که بردم

بس که بر سنگ مزار عمر کوبیدی سرم را

باری امشب فرصتی ده تا ببینم مادرم را

سر به بالینش نهم، گویم کلام آخرم را

خون چرا قی می کنم، مادر؟ مگر خون که خوردم

سرفه ها، تک سرفه ها! قلبم تبه شد، مرد. مردم

بس کنین آخر، خدا را! جان من بر لب رسیده