گفتا که خموش! تا که زندانی زور

گفتم که سکوت...! از چه رو لالی و کور؟

فریاد بکش، که زندگی رفت به گور

بهتر شنود، ندای تاریخ ز دور

بستم ز سخن لب و فرا دادم گوش

دیدم که ز بیکران، دردی خاموش