قسم بر آتش عصیان ایمانی

چنین سرمست و بی قید و سراپا زیور و نعمت

به بام کلبه فقر و به روی لاشه صد پاره زحمت

سحر تا شام می رقصید

که سوزانده است تخم یاس را در عمق قلب آرزومندم

که من هرگز، به روی چون شما معروفه های پست هر جایی نمی خندم

پای می کوبید و می رقصید