که سوزانده است تخم یاس را در عمق قلب آرزومندم

به بام کلبه فقر و به روی لاشه صد پاره زحمت

سحر تا شام می رقصید

قسم بر آتش عصیان ایمانی

که من هرگز، به روی چون شما معروفه های پست هر جایی نمی خندم

پای می کوبید و می رقصید

لیکن من... به چشم خویش می بینم که می لرزید