چه سان بینمت تا چنانم ندانی؟

مگر از پس مرگ، روز قیامت

خلاصم کن زین شب جاودانی

به من بد گمانی؟ دریغا ندانم

نه بالی که پر گیرم آیم به سویت

نه بهر پذیرایی ات آشیانی

چه بهتر که محروم سازم تو را من