نه بهر پذیرایی ات آشیانی

به من بد گمانی؟ دریغا ندانم

چه سان بینمت تا چنانم ندانی؟

نه بالی که پر گیرم آیم به سویت

چه بهتر که محروم سازم تو را من

ز دیدار خویش و از این میهمانی

مبادا که حاشا نمایی به خجلت