مبادا که حاشا نمایی به خجلت

نه بهر پذیرایی ات آشیانی

چه بهتر که محروم سازم تو را من

ز دیدار خویش و از این میهمانی

که پروردگار لتی استخوانی

خداوندگارا!

تو می دانی آخر، چرا بی محابا