که پروردگار لتی استخوانی

چه بهتر که محروم سازم تو را من

ز دیدار خویش و از این میهمانی

مبادا که حاشا نمایی به خجلت

خداوندگارا!

تو می دانی آخر، چرا بی محابا

سیه پرده شم رو را ندیدم