ز دیدار خویش و از این میهمانی

نه بالی که پر گیرم آیم به سویت

نه بهر پذیرایی ات آشیانی

چه بهتر که محروم سازم تو را من

مبادا که حاشا نمایی به خجلت

که پروردگار لتی استخوانی

خداوندگارا!