به قصد کمک، کو به کو می خزیدم

حیات دو صد مرغ بی بال و پر را

به رغم هوس، از هوی می خریدم

به هر جا که بیداد می گشت دادی

به هر جه که می مرد رنگی زرنگی

به یکرنگی از جای خود می پریدم

من آن شاعر سینه بدریده هستم