به هر جه که می مرد رنگی زرنگی

به رغم هوس، از هوی می خریدم

به هر جا که بیداد می گشت دادی

به قصد کمک، کو به کو می خزیدم

به یکرنگی از جای خود می پریدم

من آن شاعر سینه بدریده هستم

که عشق خود از مرگ می آفریدم