که باری سر انگشت حسرت گزیدم

چه سازم شرنگ فنا شد به کامم

ز شاخ حقیقت، هر چه چیدم

ولی ناخلف باشم از دیده باشی

ار آنرو که با علم بر سرنوشتم

ز روز ازل راه خود را گزیدم

خداوندگارا!