در خون سرخ نشسته است .... ؟

بوی تنش را

می آرد از میانه ی انبوه گیسوان پریشانت

که شهر به گونه ی ما

آه ای دو چشم فروزان !

در رود مهربان کلامت

جاری ست هزاران هزار پرنده ،