هر کس شکرلبی بگزیده ست در جهان

او را نمی رسد که رود مال و زر دهد

بنگر به طوطیان که پر و بال می زنند

سوی شکرلبی که به ایشان شکر دهد

ما را شکرلبیست که چیزی دگر دهد

ما را شکرلبیست شکرها گدای اوست

ما را شهنشهیست که ملک و ظفر دهد