تا که هر تشنه خورد جامی از آن

ابلهی گفتش : چه می سازی بگو؟

گفت : دارم بحر دوغی آرزو!

می زنم دوغی به کام تشنگان

هان مخوان دوغش ، بگو رشک شراب

در سفیدی و طراوت چون سحاب...

****