خود چو این اوهام را باور نمود

پس به حیرت افتد از مخلوق خویش

بس کند تلقین خویش و دیگران

تا که کاهی را کند ، کوهی گران (۲)

پیش پای او بیفتد در سجود

از سنایی ، طرفه مضمونی شنو (۳)

تا ازو پندی نیاموزی ، مرو