رفته از کف ، مونس روز و شبت

لیکن از این حال ، شکرش بر زبان

آن یکی گفتش : چه شکری می کنی

وقت زاری کردن است و شیونی

هم عصای پیری ات ، هم مرکبت

او نه تنها خر ، که بودت همدمی

یا چو رخشی ، در رکاب رستمی!