زین شب و روز او نهان همچو سحر می رود

آن زحل از ابلهی جست زبردستیی

غافل از آن کاین فلک زیر و زبر می رود

دل ز شب زلف تو دید رخ همچو روز

ترک فلک گاو را بر سر گردون ببست

کرد ندا در جهان کی به سفر می رود

جامه کبود آسمان کرد ز دست قضا