غافل از آن کاین فلک زیر و زبر می رود

ذره چرا شد سوار بر سر کره هوا

چون سوی تو آفتاب جمله به سر می رود

آن زحل از ابلهی جست زبردستیی

دل ز شب زلف تو دید رخ همچو روز

زین شب و روز او نهان همچو سحر می رود

ترک فلک گاو را بر سر گردون ببست