آن زحل از ابلهی جست زبردستیی

گر خبرستش چرا فوق قمر می رود

ذره چرا شد سوار بر سر کره هوا

چون سوی تو آفتاب جمله به سر می رود

غافل از آن کاین فلک زیر و زبر می رود

دل ز شب زلف تو دید رخ همچو روز

زین شب و روز او نهان همچو سحر می رود