ذره چرا شد سوار بر سر کره هوا

جان به سوی ناوکش همچو سپر می رود

ابروی چون سنبله بی خبرست از مهش

گر خبرستش چرا فوق قمر می رود

چون سوی تو آفتاب جمله به سر می رود

آن زحل از ابلهی جست زبردستیی

غافل از آن کاین فلک زیر و زبر می رود