با زدن ، خر ، کی بگیرد خوی اسب؟

از چراغ آخر چه سودی کور را

مس اگر صد بار در آتش رود

خود محال است آنکه باری زر شود (۴)

مردمی ، از فطرت آید نی ز کسب

ملک عالم ، آدمی را نیست تنگ

تنگ چشمی باعث آشوب و جنگ