حال ، بر اوراق چون برف سپید

کاغذی را تیره کردن ، حیف نیست؟

چون سیاه و تیره بینی روی من

می کنی فی الفور، شست و شوی من

این سیاهی را چرا کردی پدید؟

چیست بر لوحی چنین ، خط های کژ؟

هم چو راه روستامان ، کژ و مژ!