به بارگاه تجلی ز کار و بار چه می شد

در آن طرف که ز مستی تو گل ز خار ندانی

عجب که گل چه چشید و عجب که خار چه می شد

میان خلعت جانان قبول عشق خرامان

به باد و آتش و آب و به خاک عشق درآمد

به نور یک نظر عشق هر چهار چه می شد

چو شمس مفخر تبریز زد آتشی به درختی