هزارم کردی ای جانان، به باغی پرگل ازرویت

گشودی چشمه ی عشقی، به زیر طاق ابرویت

چه دلها بردی ازدامن، به عرش عرصه هستی

هزاران دل ببستی تو، به هر تاری زگیسویت

جهانی واله آمد از، کمالاتی که می بخشی