چه جانهایی بپروردی، به آب جودی از جویت

چه دلها بردی ازدامن، به عرش عرصه هستی

هزاران دل ببستی تو، به هر تاری زگیسویت

جهانی واله آمد از، کمالاتی که می بخشی

به هر لفظی برم نامت، به وجد آرد دل عالم

به کامم شکر اندازد، صلای نام نیکویت

الا ای دلبر مه رو! دلم پرپر زند هر دم