برزبان نایدگهی حرف دل اندر قاب لفظ

بلبل جانم تو را در گل تجسم کرده است

مهرت آرد بر دلم ایمان و عشقی بی بدیل

گه فراقت خاطرم را در تا لم کرده است

دل هم آن را با زبان نی تکلم کرده است

چون شنید الیار ازاین نی درد مظلومان؛ از آن

دامن حق را گرفته است وتظلم کرده است