مرگم بود در آغاز زندگی

ماند به زیر زمین جسم پیکرم

از نیکی ار ببرم جامه ز این جهان

آنجا خدا بنهد تاج بر سرم

بیچاره من! که چرا غافل از درم

الیار! اگر که دلت بند رحمت است

کن جامه ای به تن از بقچه ی کرم