گرنه روزی! لحظه ای بامن بزی ای نازنین

هر شب اندر خوابم آیی، بارخ ماه تمام

گاه بیداری چرا نابارزی ای نازنین

تا دم عیسائی ات، جانی دگر بخشد مرا

بر تبستان عطش اندر دل آ شفتگان

سیل بارانی و چون رود دزی ای نازنین

خوش بود پیکان عشقت گر مکد خون از دلم