به خرقه و دم جانانه، سابقی توهنوز

تو روح عشق دمیدی به جان بی نفسم

خوشا! به عالم عرفان که خالقی تو هنوز

تو اندر این صف خوبان ز سابقون شده ای

زدلبران دو عالم، تو را گزیده دلم

چرا که در دل الیار، فایقی تو هنوز