شستم به آب عشق خود، جان بی گناه آمد شبی

برگاه نخچیر دلم، آمد خدنگی زد بر او

براین شکارش عالمی، با جان گواه آمد شبی

من غرق گرداب گنه بودم گرفت او دست جان

سودائی آمد سر تو را، الیار! ازآن پیمانه اش

هر آنچه آمد برسرت، ازیک نگاه آمد شبی