سودائی آمد سر تو را، الیار! ازآن پیمانه اش

براین شکارش عالمی، با جان گواه آمد شبی

من غرق گرداب گنه بودم گرفت او دست جان

شستم به آب عشق خود، جان بی گناه آمد شبی

هر آنچه آمد برسرت، ازیک نگاه آمد شبی