آلوده گر نگشتی در این فضای مسموم

پس در شمار خوبان توصیف قلت افتاد

آمد سروش غیبی در گوش جان من گفت

کار جهان از اول اینگونه عادت افتاد

آسوده شو که جانت در آب رحمت افتاد

روزی رسد به انسان این جامه ی سعادت

روزی که آرزویت در جام رویت افتاد