قرص نان خود اگر در طبق نان تو بیند

خسته جانی نشود منتظر بستر مرگش

شیشه ای پر اگر از شربت درمان تو بیند

دست خود کس نبرد بر در دونان به گدایی

بر سر خاک تشکر نهد از شوق، جبینش

هر که خود را به حقیقت به سر خوان تو بیند

چشم جان را به در آرم اگر ازروی غرورش