بر سر خاک تشکر نهد از شوق، جبینش

شیشه ای پر اگر از شربت درمان تو بیند

دست خود کس نبرد بر در دونان به گدایی

قرص نان خود اگر در طبق نان تو بیند

هر که خود را به حقیقت به سر خوان تو بیند

چشم جان را به در آرم اگر ازروی غرورش

جان خودرا به ترازو قدر جان تو بیند