به هر جا بنگرم اندر نگاهم جلوه ی اوست

گشودم چشمه ای بردل مدامش عنبر آمد

مرا دیگر چه حاجت بر تمنایی ز اغیار

چرا کاندر قیاسش غیر جانان اصغر آمد

به ساز تار مویش جان برفت و بی سر آمد

دلم را در خیام جلوه های ماه رویش

شن کویش به هر گامی به پا چون گوهرآمد