درنهایت ظالمان را آسمان جل دیده ام

گرچه پاییز از خزان می گسترد خوان ستم

پیکر ظلم و ستم را پای در زل دیده ام

گر چه در ظاهر ستم پا شد به دنیا بذرخود

کن حفاظت از گل امید اندر سینه ات

دشمن گل را در این دنیا بسی خل دیده ام

بردر کاخ بهاران خیمه زن الیار! تو