دهید مژده به یاران که دل بیارایند

دل رمیده ی سنگین دلان به زار آمد

نشاط بزم می آورد و شور جان افزود

به ساغری دل خشکیده ام به بار آمد

که بوی مقدم آن ماه گلعذار آمد

ز تیغ صحبت دلبر چو لب گشود انگار

به گردنم دو لب تیغ ذوالفقار آمد