تا که پرواز کند گرد تکاپوی وفا

جانم ار باده ننوشد نبرد گوی وفا

کاو به تدبیر دل آورد سر از کوی وفا

مرغ دل هر شبه بال آرد از این بام وجود

این تلاطم ننشیند به دل اندر یم دهر

تا ننوشم قدحی از کرم جوی وفا

تا رسانم به کمال این دل دلبسته به یار