این تلاطم ننشیند به دل اندر یم دهر

کاو به تدبیر دل آورد سر از کوی وفا

مرغ دل هر شبه بال آرد از این بام وجود

تا که پرواز کند گرد تکاپوی وفا

تا ننوشم قدحی از کرم جوی وفا

تا رسانم به کمال این دل دلبسته به یار

می برم جام گلی سوی دل از بوی وفا